برای هر هزار متر مربع گلخانه برای مالک آبی که به مدار بیست از موتور آب میگیرد یک استخر 70 متر مکعبی مورد نیاز است . اما بهتر است که استخر را از اول بزرگتر بسازیم و از مزایای متعددی بهره مند شویم . 1- چنانچه در آینده توسعه در پیش داشته باشیم مشکل ساخت استخر مجدد را نخواهیم داشت 2- در فصل گرم میتوان از ذخیره آب اضافی برای کاشت صیفی تابستانی و در پائیز برای کاشت سبزی از همین آب در زمینهای خالی مجاور گلخانه استفاده کرد 3- برای معطل نماندن ذخیره آب میتوان از آن برای پرورش ماهیانی که نیاز به آب جاری ندارند استفاده کرد مثل ماهی کپور که البته شعبه شیلات در جهاد کشاورزی هر شهرستان راهنمائی میکند . 4-آبی که حاصل پرورش ماهیست دارای ذخیره سرشار مواد آلی برای گلخانه نیز هست. و اما ساخت استخر مکانی که برای ساخت استخر در محیط گلخانه در نظر گرفته میشود باید دارای ویژگیهائی باشد که دارای اهمیت میباشند 1- قبل از ساخت استخر نقشه گلخانه را در زمین پیاده کنیم که استخر در داخل محدوده کاشت قرار نگیرد . 2- در کنار دیوار هائی که پشت آن کوچه ماشین رو است استخر نسازیم یا اینکه فاصله استاندارد ( حدود یک متر ) با دیوار را رعایت کنیم چون عبور ماشینهای سنگین و بارکش ممکن است باعث شکست دیواره استخر گردد . 3- برخلاف استاندارد هائی که در اکثر کتابهای ساختمان سازی ذکر گردیده که گاها پر خرج میباشند یک راه استاندارد دیگر نیز وجود دارد که از قدیم الایام در ایران کاربرد داشته و آن ( شفته دوغابی ) است به اینصورت که پس از حفر استخر با لودر کف استخر را حدود نیم متر شفته میکنیم با آهک و شن کوهی کم خاک و آب فراوان . سپس دیوار چینی را شروع میکنیم به صورتی که پنجاه سانت پشت دیوار ها خالی بماند و این دیوار چینی باید با ملات پر سیمان انجام پذیرد و روی دیوار دوغاب داده شود تا موءثر باشد سپس به صورت مرحله ای یعنی یک متر یک متر پشت دیوار ها شفته دوغابی ریخته شود نکته مهم اینست که بین ریختن دو مرحله دوغاب باید لااقل یک روز فاصله باشد و از همه مهمتر اینکه هیچ جای شفته خشک نماند و آهک آب نخورده در داخل شفته ریخته نشود چون باعث ترکیدن دیوار خواهد شد . پس از این مرحله نوبت آستر کشی است که بهترین مصالح برای آن ماسه فیلر که تکه های کوچک سنگ است و اصلا خاک ندارد و سیمان میباشد . قطر سیمان روی کار نباید کمتر از پنج سانتی متر و بتون کف که مصالح تشکیل دهنده آن ماسه شسته و نخودی و سیمان میباشد و بهتر است با بتونیر مخلوط شود قطر آن نباید کمتر از 12 سانتی متر باشد و لازم به ذکر است که بتون کف را باید بصورت قالبهای یک متر در دو متر بریزیم و بین آن باز بماند و بعد ا چند روز بند وسط آن را با ملات پر سیمان پر کنیم . اینکار کمک میکند که چنانچه در آینده کف نشست کند فقط یکی از بلوکها ترک میخورد که به راحتی قابل ترمیم است اما چنانچه بتون بدون درز و یکسره باشد خسارت آن سنگین و ترمیم آن مشکل میباشد . مرحله آخر رویه استخر است که بسیار مهم است و آن کشیده سیمان خالی روی دیواره ها و کف و به اصطلاح بنائی پنجه کردن آن است که اینکار کمک میکند که منافذ ریز نفوذ آب گرفته شود و آب هدر نرود . بعضی بناها به سیمان رویه پودر خاک سنگ اضافه میکنند که اینکار اشتباه است و ضمن پائین آوردن مقاومت رویه باعث ترک خوردن آن نیز میشود. مهمترین مرحله در سرنوشت استخر اینست که دیواره های استخر را آب بدهیم یا خیس نگهداریم و اینکار باید حتما برای مدت پنج روز تداوم داشته باشد تا موءثر باشد . بعد از یکهفته از ساخت استخر میتوان استخر را آبگیری کرد که بنا به نظر کارشناسان بهتر آست آنرا تا نصف ظرفیت آب کنیم و بعد از ده روز آنرا پر کنیم و در این ده روز نیز دیواره های بیرون از آب را روزی چند نوبت مرطوب کنیم. چنانچه از فاصله دور آب را به استخر منتقل میکنیم برای آنکه آب گل آلود وارد استخر نشود بهتر است جوی آب سیمانی باشد و اگر مقدور نبود از فاصله پنجاه متر مانده به استخر را شن ریزی کنیم که به صاف شدن آب کمک میکمد و ساخت یک حوضچه به عنوان گلگیر در بیست متری استخر ضروری است . و نصب یک توری ریز برای جلوگیری از ورود زباله های ریز و غورباغه ها و موجودات ابزی مسیر نهر آب مناسب است . حالااستخر آماده بهره برداری است.
استخری که من ساختم عرض پنج متر طول ۱۲ متر و عمق سه متر است و کلا حدود ۲۰۰ متر مکعب گنجایش دارد و خوشبختانه بعد از حدود یکماه که از آبگیری آن میگذرد آب قابل توجهی کم نکرده است

